سخنی با مسئولین آستان مقدس

اگر یک روز جمعه مثل ما دلتون هوای زیارت کرد وبه پابوس آستان مقدس فرزندان بلافصل موسی ابن جعفر در کویر بادرود مشرف شدید می بینید دیگر مثل قدیم نیست مرد وزن وپیر وجوان چه در اوج گرمای 38 درجه تابستان ویا سرمای زیر صفر زمستان از سراسر کشور به سوی حریم کبریائیش روانند . اما گرچه همیشه دچار تغیراتی اساسی در وضعیت بنای این بارگاه هستیم وتلاش خادمین آستان مقدس غیر قابل انکار است اما برای رفع این معضلات کوچک وکم هزینه تاکنون اقدامی اساسی نشده است . کاری که با یک فرهنگسازی وصرف فقط چند ساعت وقت می توان در نیل بدان کوشا بود وبر حفظ بخشی از آبروئی این آستان افزود .  

1-درحالی که حتا امامزاده های کوچک ومساجد ایران دارای کفشکن هستند اکنون زیبنده نیست این آستانه از کفشکن بی بهره باشد وکفشهای زائران در خارج از حرم در زیر کفشهای دیگران له شده ویا بعضأ افرادی با خاطره بی کفشی از این دیار خارج شوند ویا با بوی بد آن به داخل حرم برده شوند.  

 

2-برپائی نماز جماعت ومراسم مذهبی در کنار ضریح علاوه بر جلوگیری وبروز مشکلات زائران برای زیارت (که بعضیها به علت مسافر بودن در زیارت تعجیل هم دارند).آسیب جدی بر معماری زیبا ومنحصر بفرد داخل حرم می زند . 

 

پخش صداهای سخنرانان ومداحان از بلندگوههای خشن، آئینه کاری وگچ بری ظریف این آستانه را با مشکل جدی مواجه می سازدوحیف از این بنا که یادگار آیندگان است به علت ناهماهنگیها آسیب ببیند . بهتر است مراسم در داخل مساجد اطراف صحن ، داخل صحن ویا رواقهای جانبی حرم اجراء نمایند.  

3-نصب چادرهای مسافرتی که حتا در بسیاری از شهرهای توریستی ایران هم در بعضی از پارکهای ویژه جانمائی شده ، آیا جای سئوال نیست که چرا تا چند متری ضریح مطهر نصب اینگونه چادرها ممنوع نیست ؟ بهتر است با تدبیری عاجل وآنی نصب چادر در صحن غربی کاملأ ممنوع وبه صحن شرقی(پشت صحن اصلی) سوق داده شوند.

4-با اینکه نزدیک به 60 نفر پرسنل از طریق این آستانه ارتزاق میکنند هنوز نظافت صحن ، راهروهای ورودی ، فضاهای سبز وبویژه بازار آستانه با مشکل جدی روبروست که ای کاش با تقسیم نیرو ی موجود در نظافت آستانه کوشش بیشتری معمول گردد .

5- ودر هیچ امامزاده ای ما ندیدیم که مردانی را(بعضأ جوانان مجرد) در رواق دربهای ورودی به صحن مطهر بگمارند تا به خانمها دستور چادر سر کردن بدهند . شایسته است این امر را به خانمهای خادم افتخاری آستان مقدس بسپارند که بسی ارزنده تر خواهد بود.

6- در بیشتر مواقع در داخل حرم خادم وراهنمائی برای پاسخگوئی به سئوالات زائران وجود ندارد .از آنجا که قدیمیها میگفتند«حرمت امامزاده به متولی آن است »ارزنده است خادمانی را با لباسهای مخصوص ومتحد بویژه در ایام شلوغ در طرفین دربهای ورودی به ضریح بگمارند تا هم خوش آمد به  زائران عرض کنند وهم احیانأ به زائران توضیح دهند که این بزرگواران از نسل وتبار کدامین امامند وداستان چگونگی شهادتشان را برای آنان برشمارند.

عرض کردم رعایت این گونه موارد چندان بار مالی برای مدیریت آستانه ندارد فقط اندکی تدبیر وهمیاری خادمین ومردم را می طلبد وبس...

آشنائی با پرندگان بومی بادرود

یا کریم

نام انگلیسی : Collared Dove (Eurasian Collared Dove) فرانسه : Tourterelle Turque نام علمی (لاتین) : Streptopelia Decaocto    چطور پیدایش کنیم : اندازه یاکریم27 سانتی‌متر است؛ اندازه متوسطی دارد ولی از سایر قمری ها بزرگتر است. رنگ شنی صورتی با نیم طوق تیره در پس گردن، سر و سطح شکمی آن کم رنگ‌تر و خاکستری رنگ، با جلای صورتی شرابی (به خصوص در ناحیه سینه) است. سیاهی شاهپرهای نخستین با بقیه پر و بال آن تضاد خاصی دارد است. تفاوتش با قمری معمولی در این است که دمش درازتر به نظر می آید و سطح پشتی آن قهوه‌ای خاکی کمرنگ و یکدست است ، در پشت گردن یک نیم طوق سیاه دارد . ( در قمری معمولی خال های سیاهی در پیش بال دیده می شود) از زیر ، سفیدی نیمه انتهایی دم سیاهش به شناخت آن کمک می کند (در قمری معمولی تیره است) و از روبرو ، دم بسته آن با بقیه سطح پشتی همرنگ می باشد . چشمهایش قرمز رنگ است. با سرعت کم پرواز می کند و در پرواز بال ها را کمتر تکان می دهد. اغلب شبیه نوع اهلی کبوتر باربری (S.nisoria) است، با این تفاوت که بدن نخودی کمرنگ بدون تیرگی روی شاهپرهای اولیه است. .   صدای پرنده:صدای یاکریم شبیه "کوو-کوو-کو، coo-cooh-co" شنیده می شود. صدای یاکریم را در سایت پرندگان ایران بشنوید زیستگاه : بیشتر در شهرها و مناطق روستایی دیده می شود ، آشیانه‌اش را معمولا روی درخت‌ها و گاهی در ساختمان‌ها می سازد.این پرنده بعد از گنجشک بیشترین میزان آمار پرندگان را در بادرود داراست . یاکریم بیشتر در خانه های منطقه اقدام به لانه سازی وتخم گذاری میکند. پراکندگی : یاکریم پرنده‌ای است بومی ایران و از پراکندگی فراوانی برخوردار است .!بیشتر در استان گیلان زاد آوری دارد. حفاظت: با اینکه این پرنده بسیار مورد توجه شکارچیان است هنوز برنامه حفاظتی خاصی برای آن در نظر گرفته نشده است. '

دی ماه 89 در بادرود چه گذشت؟

دی ماه در بادرود چه گذشت؟

ماه دی 1389 در بادرود با اتفاقات ذیل همراه بود

1-در این ماه در شهر بادرود 21 نوزاد شامل 12 دختر و9 پسر به دنیا آمدند.

2- تعداد 23 نفر هم در این شهر در این ماه به خانه بخت رفته وپیوند زناشوئی بستند.

3-بادرود شاهد فوت 5 نفر از همشهریانش در دیماه بود .

-مرحوم حسین خان علافیان در اول دی ماه در سن 79 سالگی- مرحوم ابوالفضل علیپور در دوم این ماه در سن 34 سالگی –مرحوم رحمت اله کرامت در پنجم این ماه در سن 45 سالگی –مرحوم عین اله حسینگلی در چهارم دی ومرحوم علی نامور در 19 این ماه در سن 83 سالگی جهان را بدرود گفتند.

4- در 17این ماه هم اولین برف زمستانی بادرود را سفید پوش کرد.

5- بارش 20 میلیمتر باران هم این ماه را ازپر بارش ترین ماههای سالجاری ثبت نمود.

6-در تاریخ دهم دی ماه هم بادرود میزبان بیش از 200 نفر از کویرنوردان از سراسر کشور بود که مسیر 25 کیلومتری کویر 70 پشتو را در نوردیدند.

تاریخ گذشته بادرود

1-     در دوم دی ماه 1380 دفتر مخابرات بادرود به اداره مستقل مبدل گشت.

2-  در تاریخ 17 این ماه در سال 1386 هنرمند توانای قصه گوی بادرودی مرحوم حمید عاملی  بادرودی بر اثر عارضه سرطان ریه بدیار باقی شتافت  

نقاشی گچ بری زیارتگاه بادرود

 

با اعتباری بالغ بر 300میلیون ریال از محل درآمدها ونذورات آستان مقدس ، طرح رنگ­آمیزی گچ­بری داخل آستان مقدس حضرت آقاعلی عباس و شاهزاده محمد (ع) بادرود و رواقهای شرقی حرم مطهر توسط نقاشان هنرمندی از اصفهان آغاز شد. طرح ایجاد گچ بری اسلامی با روش الگو گیری از آثار استاد فقید سید جعفر رشتیان طراح قالی ومینیاتوریست معاصر کشور ،در سال 1356 آغاز ودرسال 1360 خورشیدی خاتمه یافت وبخش پائینی رواق حرم مطهر هم در سال 1372 توسط هنرمندان برجسته اصفهان گچ بری وآئینه کاری گردیده است .اکنون کار نقاشی ته زمینه این گچ بری با رنگهای اسلیمی توسط هنرمندان آغاز گردیده است .رنگ آمیزی گچ بری های مسجد اسلامی و حسینیه ام البنین اصفهان از بزرگترین رزومه کاری این هنرمندان محسوب می گردد.

پاکسازی بلوار حرم

در آستانه برگزاری مراسم تاریخی چئل هشتم در یک اقدام زیبا گروه کوهنوردی صبا بادرود با همکاری انجمن حافظان محیط زیست این شهر مسیر سه کیلومتری بلوار حضرت آقا علی عباس (ع) شهر بادرود را پاک سازی نمودند. 

در طرح پاک سازی زباله های غیر بازیافت تعدادیکصد کیسه زباله متوسط به صورت فشرده جمع آوری گردید.عباس صولتیان مسوول  گروه کوهنوردی صبا بادرود گفت:هرساله قبل از اجرای مراسم تاریخی چئل هشتم وحضور خیل عظیم زائران ومسافران به بادرود وامسال هم به بهانه هفته  هوای پاک ،اعضای گروه کوهنوردی و انجمن حافظان محیط زیست بادرود که متشکل از گروهای آقا و خانم جوان و میانسال میباشند، در طرح پاک سازی زباله های غیر بازیافت شرکت میکنند.

صولتیان در این باره گفت :متاسفانه عدم رعایت به حقوق شهروندی باعث شده است که زباله های غیر بازیافت در محل زندگی رها شده وعلاوه بر آسیب رساندن به محیط زیست چهره زیبای طبیعت و شهر را نیز، زشت جلوه دهند.صولتیان در ادامه یادآور شد که بیشترین نوع زباله های غیر بازیافتی ظروف یکبار مصرف غذا، بطریهای آب معدنی ، نوشابه و زباله های بسته بندی چیپس و پفک میباشد. 

شکاری مسئول انجمن حافظان محیط زیست هم از انتقال زباله های جمع آوری شده توسط شهرداری خبر داد واز شهروندان ومسافران خواست نسبت به حفظ محیط زیست خویش کوشا باشند.

چند عکس از تاریخ بادرود

این عکسها در سال 1365 گرفته شده است. 

(استفاده از این مطالب با ذکر منبع بلامانع است)  

1 بقعه مرحوم عاملی که در سال 1290 خورشیدی در گورستان شهر احداث گردیده است . این بنا در سال 1372 توسط بازماندگانش بازسازی گردیده است .  

2- آب انبار قلعه(اوودون قله) این آب انبار 6 گنبده که از آثار ارزشمند دوران صفویه بود در سال 1367 بواسطه بیل خشن شهرداری وبدستور شهردار وقت با تأسف تخریب گردید .تلاش برای بازسازی ومرمت این آثار در سال گذشته به علت جهل عده ای از افراد به آثار تاریخی نافرجام ماند. 

3- بادگیر خانه محقق الدوله .این بادگیر زیبا در سال 1378 بعلت گشایش خیابان جدید حسینیه توسط شهرداری تخریب گردید.

 

4- پرستشگاه آدینه بادرود. این بنای زیبای دوران پیش از اسلام (دوران میترائیسم بالغ بر 3000 سال پیش ) در سال گذشته به همت اداره میراث،شهرداری وشورای شهر بازسازی ومرمت گردید. 

 

5- حجره های حسینیه اعظم بادرود . این سرسراها که در عهد قاجار ساخته شده بود ومکانی برای تماشای مراسم مذهبی شهر محسوب میگردید در سال 1379 به علت تعریض خیابان آیت الله سعیدی بادرود توسط شهرداری تخریب گردید.

نگاهی به آسیابهای بادرود

آسیابهای سرآسیاب  بادرود 

 

گذر رودخانه منشعب از قنات تاریخی گراوستان که با مازاد آبهای دره ابیانه وچیمه رود به هم پیوندخورده ومسیر 18 کیلومتری منطقه «پا پل »را تا روستای سرآسیاب ودشتهای بادرود مشروب می سازد باعث بروز پدیده های شگرفی در این نواحی شده است .از جمله سکونت بشر درطول تاریخ 7000 ساله به نوعی در مسیر این آبراه حیاتی شکل گرفته است . منطقه باستانی «سوچن» با قدمت 7200 سال در حاشیه این رودخانه شکل گرفته وبعدها در دوران هخامنشیان با شکل گیری محوطه «ششخون» در محل فعلی تلاقی خروجی اتوبان به بادرود نیز دلیلی بر ادعای سکونت بشر در حواشی این رودخانه است .محوطه «ترگل» هم که در زمان صفویه بعنوان بارانداز اشتران مورد استفاده قرار میگرفته دلیلی بر ادعای ما بر سکونت پذیری منطقه سرآسیاب است .اما نقش آسیابها در کنار شیب ملایم این رودخانه نیز مهم و ارزنده است از سرآسیاب بالا که محل احداث آسیاب سردار بوده تا دشت «سومغا» آثار چهار آسیاب مخروبه وجود دارد که هریک نقش سازنده ای را در رونق کشاورزی وداد وستد در منطقه احیاء می نموده است .  

 آثار آسیاب خرابه پائین در نزدیکیهای «چاپارخانه» بادرود هنوز هم در مسیر رودخانه جوی باد وجود دارد . کمی بالاتر از رستوران سرچشمه وبازهم در مسیر جوی آب آثار آسیابی وجود دارد که به «آسیاب میون» مشهور است. چند صد متر بالاتر هم آثار« آسیاب بالا» که به منطقه «سرورجی» معروف است،وجود داشته که متأسفانه تخریب گردیده است . آسیاب سردار هم که گفته اند توسط سردار نائب حسین کاشی ساخته شده در حال حاضر از لحاظ معماری سالمترین آثار تاریخی منطقه سرآسیاب هست که پابرجا مانده وتاکنون برای حفظ ومرمت آن اقدامی عملی صورت نپذیرفته . 

 

آثار معماری موجود این بنا نشان ازآن دارد که قدمتش به مراتب بیش از دوران قاجار است وبدین ترتیب که نائبیان هیچگاه در مناطق اطراف آبادانی وعمارتی بنا نکرده اند پس ادعای انتساب بنا به نائب حسین کاشی امری است بی مورد . حال باتوجه به سازه ی بکار رفته دربنا که مربوط بدروران صفویه می باشد انتظار می رود اداره میراث برای ثبت وبازسازی این بنا همت کند تا باتوجه به وجه تسمیه سرآسیاب که بعلت وجود آسیابهای متعدد نامگذاری گردیده برای حفظ این بنا کوشش لازم بعمل آید.

اربعین وروایت نینوا

 

مراسم ترحیم بادرود نیاز به بازنگری دارد

نگرشی بر مراسم ترحیم بادرود

چندی پیش توفیقی دست داد تا در مراسم ختم یکی از بستگان دوستمان در مناطق غربی کشور شرکت کنیم .طول مدت مراسم ختم آن جوان از دست رفته یک ساعت بود . در ابتدای مکان مجلس که مسجدی در وسط شهر بود فقط بستگان درجه یک که جمعشان به کمتر ا ز 20 نفر می رسید دم درب ایستاده بودند.در طول مراسم هم نه از مداحان چاپلوس خبری بود ونه از سخنران.نه دیگر از انداختن سفره های رنگین خبری است ونه از نام بردن قطار قطار اسامی مسئولین و.... ،نه از لشگر کشی صاحبین عزاهای دیگر.نوار قرآن با صوت زیبا در طول مراسم پخش می شد.تسلیت دهندگان هم که از جاهای مختلف آمده بودند نشسته وپس از قرأت فاتحه وقرآن تسلیتی میگفتند ومجلس را با تعزیت گوئی به صاحبن عزا ترک میگویند .بعد از مراسم مسجد فقط بستگان نزدیک به سر تربت درگذشته می روند وبدین ترتیب مراسم تا روز 7 تعطیل ومراسم شب هفت هم مثل مراسم ختم به همین سادگی برگزار می شود

واما در بادرود ما ذکر چند نکته برای همشهریان خالی از لطف نیست که ای کاش همشهریان این نکات را مد نظر قرار دهندوبه اصلاح آن همت گمارند.

1-  به نظر شما آیا ارزش پیرمرد ویا پیر زن قد خمیده ای که با خلوص نیت در سرما وگرما با پای پیاده به مراسم ترحیم میرود وتا آخر مراسم بدون کوچکترین چشم داشتی برای میت یا صاحبان عزا در مراسم شرکت میکند بالاتر است یا فلان مسئول دست دومی اداره ای که با امکانات کامل دولتی وصرفأ برای خود نمائی واظهار ظاهر بینی گاهی مسافتها راه را می پیماید تا بلکه نامش در مراسم عزائی برده شود بالاتر ووالاتر است؟این چه رسمی است که ساعتها از وقت مردم صرف نام بردن مسئولی می شود که به یمن سیاسی کاریهای جامعه ،امروز مسئول است وفردا نیست؟

2-  در هیچ جای ایران چنین رسمی نیست که با تلفن همه بستگان درجه یک ودو وسه را به منزلی فرا خوانند تا لشگر پیاده راه انداخته وتا 40 روز به همه مراسم ختم درگذشتگان بروند . آیا با اینکار میخواهیم طوایف وبستگانمان را به رخ همدیگر بکشیم ویا دلمان خوش است که نامی از صاحبان عزادارا برده شود؟

3-  با تأسف در مراسم شهر ما غالبأ از مداحان وچاپلوسانی از کاشان واطراف دعوت بعمل می آید . این چاپلوسان بی سواد که در مراسم حدود نیم ساعت با اصوات نه چندان خوشایندشان در تمام دستگاههای موسیقی میخوانند حدود 150 هزار تومان دست مزد میگیرند .یعنی دقیقه ای 5000 تومان .حال برخیها را باید بعد وقبل از مراسم ساخت وسوخت بماند.ولی غرور برخی از آنان تا بدان حد است که اعلام میکنند قرآن در مراسم ختم نخوانید تا من عربده جوئی کنم .واگر کسی از بین مراسم به علتی مجلس را ترک کرد به عبایشان بر میخورد واعتراض میکنند وبه مردمی که بی ریاوصادقانه در مراسم شرکت کرده اند آشکارها توهین میکنند.

4-  در کجای دنیا چنین مرسوم است که تا دوسال تمام بستگان هر جمعه طبق ساعت معینی بر سر تربت درگذشتگان بروند .مگر خیرات ومبرات ساعات مشخصی دارد ؟چه خوب است هرکس هر وقت دلش گرفت برای فاتحه خوانی بر سر مزار بستگانش برود . این تعیین ساعتها وامر ونهی کردنها چه معنای دارد؟

روزهای برفی بادرود

بادرود مجدد وآرزوی روزهائی پرنشاط وشادمان برای تک تک هموطنان عزیز . از اینکه چند صباحی بعلت مسافرت توفیق شرفیابی به کاربران محترم را نداشتم پوزش طلبیده ودر اولین مطلب جدید عکسهائی که از روزهای برفی بادرود در 25 دیماه سالجاری ثبت وضبط شده را تقدیم شما عزیزان می کنم 

  زیارتگاه مقدس بادرود

 

میدان بادگیر  

 

تندیس انار در میدان غدیر 

 

تابلو خروجی شهر  

 

بلوار بسیج